بي‌چلچله بي‌بنفشه مي‌آيد،
بي‌جنبش ِ سرد ِ برگ ِ نارنج بر آب
بي گردش ِ مُرغانه‌ی رنگين بر آينه.

بي‌گندم ِ سبز و سفره مي‌آيد،
بي‌پيغام ِ خموش ِ ماهي از تُنگ ِ بلور
بي‌رقص ِ عفيف ِ شعله در مردنگي.

سنگيني‌ بار ِ سال‌هاشان بر دوش:
تا لاله‌ی سوخته به ياد آرد باز
نام ِ ممنوع‌اش را

با احساس ِ کتاب‌های ممنوع
تقديس شود.

در معبر ِ قتل ِ عام
شمع‌های خاطره افروخته خواهد شد.

بي‌گاهان

شاملو. نوروز ِ ۱۳۵۶ و پاييز ِ ۱۳۷۲